İncili Terlik

Kemalettin Tuğcu’nun *İncili Terlik* romanı, bir ailenin içine düştüğü sessiz çöküşü, umutsuzlukla sarmalanmış bir babanın yalnızlığını anlatıyor. Odanın kapısı açıldığında, karşısında tıraşsız yüzü, dağınık saçları ve bitkin bakışlarıyla babası durur. Kütüphanede, ilgisizce karıştırdığı kitaplar, yerdeki gazeteler ve dokunulmamış yemek tepsisi, evdeki çözülmeyi gözler önüne serer. Tuğcu, bu sade ama etkileyici sahnelerle, sevginin, anlayışın ve affetmenin bir aileyi nasıl ayakta tutabileceğini gösteriyor. Hataların kaçınılmaz olduğunu, asıl önemli olanın onları nasıl düzelteceğimizi bilmek olduğunu vurgulayan bu öykü, insanın içindeki kırılganlığı ve umudu aynı anda hissettiriyor.