İnci

Deniz kenarında geçen bir yaz günü, üç arkadaş midye toplamaya koyulmuşlardı. Pişirdikleri kabukları açarken Yamuk’un diline bir şey takıldı. Çıkarıp baktığında, avucunda pırıl pırıl bir inci tanesi duruyordu. "Bu da ne?" diye şaşırdı Sulu. Can, "İnci işte," diye açıkladı, "ama midyeden değil, istiridyeden çıkar diye biliyordum." Yamuk, minik buluşunu özenle bir kâğıda sarıp cebine yerleştirdi. "Peki, bunu satarsak para eder mi sence?" diye sordu. Can omuz silkerek, "Belki, ama çok olsa daha iyi olurdu," dedi. Oysa çocuklar için bu ufacık inci, umuttan çok daha fazlasını simgeliyordu. Hakkı Özkan’ın kaleminden çıkan bu sıcak hikâye, küçük şeylerin nasıl büyük hayallere dönüştüğünü anlatıyor.