İnceldiği Yerden Kopsun Kıyamet

Dünyanın son perdesi çoktan açıldı. Gerçeklik, artık ulaşılmaz bir hayal gibi uzaklarda; telafisi imkansız, kapıları sımsıkı kapalı. Dışarıda kalanlar için sır, bir daha asla çözülemeyecek. Hesap vakti geldi çattığında, mahşer meydanı sessizce bekliyor her şeyi. Son nefes alındı, son söz söylendi... Şimdi alkışlar eşliğinde, son oyun başlıyor. Masmavi bir fonun üzerinde akıp giden görüntüler, duyguları birbirine doluyor: aşk ve nefret, hasret ve kavuşma, hepsi aynı karede eriyor. Kimsenin beğenmediği bir senaryonun sonunda, beklenmedik bir anda, beyaz perdeye düşüyor o iki harf: *SON*. Sokaklar çığlıklarla inliyor, öfke seli caddelerden taşarak yayılıyor. Herkes aynı haykırışı tekrarlıyor: "Başrol oyuncuları da bitsin, figüranlar da! Artık inceldiği yerden kopsun kıyamet!