İnce Hayat

Bir zamanlar, huzur dolu bir yuvadan ayrılıp bu dünyaya adım atan bir yolcu vardı. Adeta gizli bir hazine gibi saklı olan bu yolcu, asıl yurduna dönmenin özlemiyle yaşardı. Gün geldi, bir ağacın gizemli çağrısına kulak verdi ve onun davetiyle başlayan "Hazine Avı"na katıldı. Her sabah, kâinatın yeni bir sayfası açılır gibi olurdu; doğanın fısıltıları, ilahi bir şarkı misali kulağına çalınırdı. Yolda rastladığı mühürlü, nakışlı mektuplar, sevgiyle yazılmış satırlarla doluydu. Bu mektupları açtıkça, dünyanın sıradanlığı yerini büyüleyici bir güzelliğe bırakır, her an yeni bir sır perdesi aralanırdı. Bazen rüzgâr, bazen toprak, bazen de kuru bir yaprak rehberi olurdu ona. Kaybolduğunda, bir çocuğun sözü ya da bir çalının titreyişi, yolunu aydınlatırdı. Farkına vardı ki, ne yalnız ne de başıboştu; yanında beliren bir kelebeğin kanat çırpışı bile sadece onun içindi. Bu öykü, dünyada yabancılık çeken ve asıl.