İnanç ve Jön Türk Temelinde Türk Modernizmi

Modernleşme kavramı, çoğu zaman ilerleme, bilim ve teknolojiyle özdeşleştirilirken, aslında köklerinde din ve geleneğe karşı köklü bir reddiye barındırır. Batı’da ortaya çıkan bu akım, aklı ve pozitif bilimi tek geçerli bilgi kaynağı olarak görerek, dini değerleri dışlamıştır. Osmanlı’nın son döneminde ise Jön Türkler, modernleşmeyi Batı’nın izinden giderek dini hayattan uzaklaşmak ve İslam’ın temel ilkelerinde değişiklik yapmak olarak yorumlamışlardır. Ahmed Rıza’nın pozitivizmi, Abdullah Cevdet’in materyalizmi ve Ziya Gökalp’in Türkçülük anlayışı, dini kavramları modernist bir bakışla yeniden tanımlayarak İslam’ın özüne müdahale etmenin kapısını aralamıştır. Bu düşünceler, Cumhuriyet’in kuruluş yıllarında yönetici kadroları ve aydınları derinden etkileyerek, seküler bir devlet ve toplum oluşturma politikalarının temelini atmıştır. Modernizmin dinle çatışan yüzü, Türkiye’nin sosyal ve kültürel dönüşümünde.