İnadına İnsanlık

Afrika’nın sıcak topraklarında, ayrılık vakti geldiğinde herkesle son kez kucaklaşırken, Ali’nin gözlerindeki yaşlar yüreğine oturdu. Onun ellerini tutup helalleşmek istediğinde, genç adamın dudaklarından dökülenler tüm dünyasını sarsacaktı: *"Hocam, size minnettarım. Bugüne dek hiçbir beyaz insan elimi tutmamıştı."* Bu sözler, Turgay’ın zihninde İstanbul’a inişe kadar yankılanıp durdu. Ali’nin o basit ama derin cümlesi, insanın ten rengiyle değil, yüreğiyle ölçüldüğünü bir kez daha hatırlatıyordu. Kimi zaman bir dokunuş, yılların önyargısını yerle bir edebilirdi.