İmrenilecek Bir Ölüm

Hüseyin Rahmi Gürpınar, kalemini yaşamın ta kendisinden besler; öykülerindeki renkler, sokakların, insanların ve günlük hayatın içinden süzülür. Edebiyatın sadece seçkinlere değil, herkese ait olduğunu savunur ve bunu satırlarına öyle bir işler ki, sayfalar adeta canlanır. Onun dünyasında İstanbul’un gündelik hayatı, bir tiyatro sahnesi gibidir; her karakter, kendi trajedisi ya da komedisiyle belirir. Bir muharririn geçim sıkıntısı, bir atın talihsizliği, vapurların kaynayan kalabalığı... Hepsi, mizahın ve acının iç içe geçtiği bir tabloya dönüşür. Savaşın gölgesi mektuplarda hissedilirken, toplumun inançları ve değerleri de çıplak bir gerçeklikle karşımıza çıkar. Gürpınar, gözlem gücüyle beslenen anlatısıyla, okurunu hem güldürür hem de düşündürür; çünkü onun dünyasında her şey, hayat kadar karmaşık ve hayat kadar basittir.