İmparatorluḡun en uzun yüzyılı

Osmanlı İmparatorluğu’nun son yüzyılı, dönüşümlerin en yoğun yaşandığı, sancılı ama bir o kadar da belirleyici bir dönem olarak karşımıza çıkar. Tanzimat’la başlayan modernleşme çabaları, imparatorluğun hem iç dinamikleri hem de dış baskılarla şekillenen zorlu bir sürecin parçasıydı. Bu süreç, merkeziyetçi bir yönetim anlayışından anayasal monarşiye uzanan bir evrimi de beraberinde getirdi. Cumhuriyet’in temelleri, aslında bu geçişin izlerini taşır: siyasi partiler, parlamenter sistem, basın ve eğitim kurumları, Osmanlı’nın son dönem mirası olarak yeni Türkiye’ye aktarıldı. Hukukçular, bilim insanları, aydınlar; hepsi bu dönemin ürünüydü. Cumhuriyet, Orta Çağ karanlığından değil, modernleşme yolunda adımlar atmış bir imparatorluğun devamı olarak doğdu. Ancak bu mirasın getirdiği avantajlar kadar, yarım kalan reformların yarattığı gerilimler de devrimci atılımları tetikledi. Bugün Türkiye’nin kurumlarındaki.