İmbikli Duvar

Resmin içinde kaybolmak istemeyen bir yürek var bu sayfalarda. Çerçevelerin dar kalıplarına sığmayan, şiirin peşinden koşarken kendi izini süren bir anlatı. Fikret Hakan, *İmbikli Duvar* ile sınırların ötesine geçen bir dille karşımıza çıkıyor; ne tamamen dışarıda, ne de büsbütün içeride. Her satır, bir arayışın yankısı gibi: kendini bulma çabası mı, yoksa kaybetme korkusu mu? Belki de ikisi birden. Kelimeler, ince bir süzgeçten geçmiş gibi duru ama derin. Yazar, imgelerle örülü bir dünyada gezdirirken okuru, zaman zaman sislerin ardına saklanıyor, sonra ansızın yüzleşiyor. Bu kitap, bir resme bakıp da kendini görmek isteyenler için; çünkü asıl hikâye, çizgilerin ötesinde gizli.