İman

İmam-ı Ahmed Rabbani, Hindistan’ın yetiştirdiği en derin bilge ve velilerden biri olarak tarihe geçti. İslam dünyasının aydınlatıcılarından olan Rabbani, hem ilim hem de tasavvufta eşsiz bir birikime sahipti. 1563 yılında Serhend’de doğan bu büyük zat, "Rabbani âlim" unvanıyla anıldı; zira ilmiyle amel eden, hikmet dolu sözleriyle gönüllere dokunan bir rehberdi. Hicri ikinci bin yılın yenileyicisi olarak "Müceddid-i Elf-i Sani" lakabını aldı, İslam’ın hükümlerini tasavvufla harmanlayarak yol gösterdi. Hazreti Ömer’in soyundan gelen Rabbani, Faruki nesebiyle de tanındı. Ailesi, nesilden nesile aktarılan ilim ve fazilet geleneğinin taşıyıcısıydı; babası Abdülehad Efendi, din ve fen bilimlerinde derinleşmiş, tasavvufta en yüce mertebelere ulaşmış bir bilgeydi. Rabbani’nin hayatı, ilimle irfanı birleştiren, İslam’ın özünü yaşayarak anlatan bir örnek olarak günümüze ışık tutuyor.