İmamlar ve Sultanlar

Peygamber’in sade bir yaşam sürdüğü, iktidar ve ihtişamdan uzak durduğu bilinen bir gerçekken, insanlar zihinlerinde onu krallar gibi taçlı, saltanat içinde tasavvur etmeyi tercih etti. Onun mütevazı mirasını, kendi arzularına uygun süslerle bezediler; gerçekte nefret ettiği lüks ve güç gösterilerini, onun adına meşrulaştırdılar. Aslında sorun, bir kul gibi yaşamayı değil, hükümdarlar gibi hükmetmeyi arzulamalarıydı. Kendi hayatlarını peygamberin yoluna değil, peygamberi kendi hayallerindeki düzene uydurmaya çalıştılar. Bu çarpıtma, "hilafet" ve "İslam devleti" gibi kavramları da içine aldı. Müslümanlar, siyaset sahnesine çıktıklarında, peygamberin tevazu dolu yönetim anlayışını değil, sultanların tebaaya hükmettiği piramitvari iktidar modelini benimsediler. Sonuç, düşünsel bir boşluktu: İslam’ın siyaset felsefesi üzerine derinlemesine bir sorgulama eksikliği. Bu kitap, o boşluğu doldurma çabasının bir ürünü.