İmam eş-Şafi‘î (Âdabu’ş-Şaf‘î ve Menakıbuh)

İslam düşünce tarihinde yol gösteren büyük imamlar, inançtan hukuka, ahlaktan günlük yaşama kadar hayatın her alanında ilahi rızayı arayanların pusulası olmuşlardır. Bu alimler, birbirlerinden ilim alıp aktararak adeta bir bilgi zinciri oluşturmuş, farklı ekollerin birikimini harmanlamışlardır. İmam Şafii de bu zincirin en parlak halkalarından biridir. Hicaz’ın hadis geleneğini İmam Malik’ten, Irak’ın re’y ekolünü İmam Muhammed eş-Şeybani’den öğrenerek iki farklı düşünce okulunu sentezlemiş, kısa ömrüne iki büyük mezhep mirası sığdırmıştır. İbn Ebi Hatim er-Razi’nin kaleme aldığı bu eser, Şafii’nin ilmi kişiliğini, ahlaki duruşunu ve dönemin ilim çevreleriyle ilişkilerini derinlemesine ele alıyor. Onun hayat hikayesi, sadece bir alimin değil, bir dönemin ve bir geleneğin de aynası niteliğinde.