İlim ve Din Açısından Mucize

Batı düşünce dünyasında Rönesans’la birlikte güç kazanan determinist yaklaşım, 19. yüzyılda doruğa ulaşarak pozitivizm ve natüralizm gibi akımların temel dayanağı oldu. Bilimin mutlak egemenliği, hukuktan ahlaka kadar pek çok alanda kendini gösterirken, İslam coğrafyasında bile bazı düşünürler, doğa yasalarına duyulan sarsılmaz inanç yüzünden mucizeleri farklı yorumlamak zorunda kaldı. Ancak modern fizik, kuantum teorisi ve atomun parçalanmasıyla ortaya çıkan buluşlar, bu katı bakış açısını kökten değiştirdi. Görelilik kuramı, maddenin enerjiye dönüşümü ve atom altı parçacıkların öngörülemez hareketleri, determinizmin dar kalıplarını kırarak olasılıklar üzerine kurulu yeni bir bilimsel anlayışın kapılarını araladı. Bu dönüşüm, mucizelerin ve olağanüstü olayların bilimsel açıdan yeniden değerlendirilmesine imkân tanıdı. Eser, bu çerçevede ilim ile din arasındaki ilişkiyi, mucizenin mahiyetini ve tarihsel.