İlham-ı Aşk Hz. Ali

Kâbe’nin gölgesinde, ilahi bir sır gibi açılan o an, Fatıma’nın kucağında henüz dünyaya gözlerini açmış bir bebekle belirmesiyle yeniden canlandı. Üç gün boyunca nurla beslenen bu çocuk, annesinin kollarıyla dışarıya adım attığında, kalabalığın bakışları hayretle doldu. Tıpkı Meryem’in İsa’yı taşıdığı o unutulmaz sahne gibi, tarih tekerrür ediyordu sanki. Fatıma, başını kaldırıp göğe baktığında, yüreğini saran manevi bir huzurla Rabbinin lütfunu hissetti. Kucağında, beyaz kundağa sarılı bebeğin yüzünde parlayan tebessüm, karanlık bir gecenin ardından doğan şafağı andırıyordu. Onun varlığı, tüm evreni saran bir rahmet ışığı gibiydi; gecenin zulmetini yırtan, umudu yeniden yeşerten bir güneş.