İlahi Aşka Vasıl Olmak

Aşk, Mevlana'nın gözünde bir yol gösterici, bir ana kucağıdır; insanı var eden, şekillendiren bir güç. Ona göre gerçek yol, peygamberin izinde aşkla yürümektir. Bir dervişe sorarlar: "Ârif kimdir?" Cevap basittir: Dertlerini süssüz anlatan dertlidir, güzel anlatan edebiyatçı, haliyle anlatan aşık, gülümsemesiyle her şeyi örten ise âriftir. Mutasavvıflar aklı ve aşkı karşılaştırırken, aşkın üstünlüğünü vurgular. Çünkü aşk, insanın içindeki pürüzleri törpüler, kabalığı inceltir, ruhu arındırır. Kalpteki bulanık suları durultur, kişiye asalet kazandırır. Merhameti ve yüceliğiyle nefsi temizler, ahlakı güzelleştirir. Ancak aşkın hem safası hem cefası vardır; gönül, sevgiliye düşkünlüğün bedelini öderken, bu yolculuğun zorluklarını da göğüslemek zorundadır. Şeyhülislam Yahya'nın dizeleri, bu ikilemi ne güzel anlatır: Aşkın tatlı yanı kadar acı yüzü de vardır.