İkra!

Dört bir yanından kuşatılmış hissediyorsan, ellerini göğe uzatmanın vakti geldi. Artık kimliğinde kök salmış tüm o yüklerden sıyrıl, boşlukta süzülür gibi gel. Ne sağa dön ne sola, dosdoğru yürü. Başını göğe kaldır, vur her adımda yere, vur ki sızlayan yaralar sussun. Vur ki zincirler kırılsın, bedenler dirilsin, yüreğindeki feryat bir şahadete dönüşsün. Vur sevgili, vur ki damarlarımdaki delilik coşsun, aklım başıma gelsin, sözlerin bağrıma işlesin. Acılar ciğerimden dökülsün, sancılar zihnimden sökülsün. Bas artık, durmadan bas damarıma, çıkarsın içime yapışanlar. Bas ki damarlarımdan şahlananlar fışkırsın. Aşkını canıma bas, yoksa ses çıkarmak bile namertlik olur.