İklimsiz

Bazen hayata dair en basit istekler bile beklenmedik bir yola sürükler insanı. İlk bakışta sıradan görünen bir dilek, zamanla avuçlarından kayıp gider; erişilmez, dokunulmaz bir hâl alır. Gözlerinde parlayan ışık, kusursuzluğun yanılsamasıdır belki de. "Hoş geldin," deyip bağrına basarsın, ama omzundaki ses fısıldar: "Dikkat et, gördüğün her şey gerçek olmayabilir." Dinlemezsin, çünkü o an kalbin her şeyi güzel gösteren bir büyüyle doludur. Gerçekleri görmezden gelmeyi öğrenirsin yavaş yavaş. Sonra başlar iç hesaplaşma: doğruyla yanlış arasında, sevmekle vazgeçmek arasında. Kuşkular uykularını böler, huzur bir türlü kapını çalmaz. Yüzleşmekten kaçınır, hep bir bahane bulursun sevmeye devam etmek için. Adım adım tüketirsin yolları, ama her gidiş bir çıkmazdır. Kendi etrafında dönüp durursun, kaybolmuş gibi. Oysa asıl ritmi bozuk olan, belki de sevdiğindir.