İki Yolcu

Gözlerini kısarak odaklanmaya çalıştı, ama karşısındaki şeyin ne olduğunu bir türlü seçemedi. Yüzünde ağız yoktu; sadece iki küçük, karanlık delik vardı ve bu delikler doğrudan ona bakıyordu. Sanki içinden geçiyormuş gibi bir his kapladı içini. Kalbi deli gibi çarpmaya başladı. Durup beklemek yerine, tek bir seçeneği olduğunu biliyordu: kaçmak. Hızla arkasına döndü ve karanlığın içinde kaybolmak için koşmaya başladı. Adımlarıyla birlikte yüreğindeki korku da büyüyordu, ama geri dönemezdi. Artık neyle karşı karşıya olduğunu bilmese de, tek bildiği şey, oradan uzaklaşması gerektiğiydi.