İki Sufinin Mücadelesi

16. yüzyılın sonlarında İstanbul, bir sûfi şairin yazdığı gazelle çalkalanır. Sofyalı Bâlî’nin halifelerinden Rusûhî, kaleme aldığı dizelerle beklenmedik bir fırtınanın ortasında bulur kendini. Övgü yerine, Sünbüliyye tarikatından Şeyh Yûsuf Sinânüddîn’in keskin eleştirileriyle karşılaşır. Şeyh, gazeli din ve devlet için bir felaket olarak görüp, Halvetî şeyhini "kör şeytan" diye niteleyerek haddini bildirme çağrısı yapar. Rusûhî, mülhidlik suçlamalarına karşı kendini savunmak için fetva makamlarından gazelinin dini açıdan uygun olduğuna dair onay alır ve III. Murad’ın sarayından dışlanmamak adına gazelini yorumlayan mektuplar gönderir. Ancak akıbeti belirsizdir; ya canını kurtarmak için kaçmış ya da zındıklık suçlamasıyla sürgüne yollanmıştır. Bu roman, bir gazelin etrafında dönen bu çekişmeyi, iki farklı risale üzerinden yeniden kuruyor. Şeyh Yûsuf’un kaleminden çıkan ilk risale, Rusûhî için sonun başlangıcı olur.