İki Lisan İki İnsan

Anadil, insanın düşünce dünyasının temel taşıdır; zihnimiz bu dille biçimlenir, anlam kazanır. Bu kökenden kopan birey, yalnızca sözcükleri değil, kendi özünü de yitirmeye başlar. Düşünceler bulanıklaşır, ruh derin bir boşluğa sürüklenir. Çünkü dil, sadece iletişim aracı değil, aynı zamanda duyguların, sevginin, güvenin ilk taşıyıcısıdır. Bebek, daha dünyaya gelmeden annesinin sesinde bu sıcaklığı hisseder; ilk sözcükler, ilk anlamlar bu sesle şekillenir. Bu bağın kopması, insanın kendine yabancılaşmasına, iç dünyasında onulmaz yaralar açılmasına neden olur. Toplumlar da benzer bir kaderi paylaşır. Anadilini yaşamın her alanında özgürce kullanamayan bir halk, zihinsel bir karmaşanın içine düşer. Dilin susturulduğu yerde, düşüncenin de kökleri sökülür. Bu kitap, bu derin yaralara bir nebze olsun şifa olmak, unutulanın peşine düşmek için yazıldı. Dilin sadece sözcüklerden ibaret olmadığını, insanın.