İki Kadın Bir Umut

Anılar, bazen gerçekle hayalin sınırlarında dans eder; kimi zaman yaşanmış gibi gelir, kimi zaman da yalnızca zihnimizin bir oyunu. Hüzün, zamanla solsa bile izlerini derinleştirir; tenimize işleyen bir gölge gibi, her bakışta karşımıza çıkar. Mutsuzluk, solgun bir kumaşın üzerine düşen mürekkep misali, silinmez izler bırakır. Oysa güzel anılar, baharın ilk ışıkları gibi yüreğe dokunur; bir gülümseme, bir esinti, geçmişin sıcaklığını yeniden hissettirir. Ne var ki mutluluk, tıpkı bahar gibi çabuk geçer; cıvıl cıvıl kuş sesleri arasında kaybolup gider. Anılar asla yaşlanmaz, sadece zamanın kıvrımlarında saklanır; beklenmedik bir anda, bir şarkıda, bir kokuda ansızın belirir. Herkes kendi hayatını sürerken, geçmişin gölgeleri bazen yollarımızı keser, bazen de ışık olur.