İki Dünya Arasında

Gurbet, insanın kendi ruhuyla hesaplaştığı sessiz bir meydandır. Uzak topraklarda yalnızlık, yürekte büyüyen bir ağaç gibi kök salar; dalları ise umutlarla doludur. Aşk, bu yabancı diyarda farklı bir anlam kazanır; her bakış, her söz, sanki bir ömre bedel olur. Bekleyişin ağırlığıyla geçen gecelerde, sabahın ilk ışıkları umutla beklenir. Ne var ki kader bazen acımasız davranır; her yeni gün, aradaki mesafeyi daha da derinleştirir. Bu iç burkan yalnızlık, gurbetin acı tatlı dokusunu örer. O acıya alışmak da mümkün değildir, ondan kaçmak da... İnsan, bu ikilemde ne yapacağını bilemez, sadece yaşar.