II. Abdülhamid Dönemi Deniz Stratejisi

19. yüzyıl, deniz savaşlarının çehresini kökten değiştiren bir teknoloji patlamasına sahne oldu. Çelik zırhlı ve uzun menzilli toplarla donatılan modern savaş gemileri, denizlerde hakimiyet kurmanın anahtarı haline gelirken, torpido gibi devrim niteliğindeki silahlar bu dengeleri alt üst etti. Osmanlı İmparatorluğu da bu değişimden nasibini aldı: 1877-78 Osmanlı-Rus Savaşı ve ardından gelen 1897 Yunan Harbi, donanma stratejilerinde yeni bir sayfa açtı. Ekonomik ve endüstriyel sınırlılıklar içinde, dönemin önde gelen deniz doktrinlerini kendi jeopolitik gerçeklerine uyarlayan Osmanlı Bahriyesi, sahadaki tecrübelerden ders çıkararak savunma anlayışını yeniden şekillendirdi. Bu çalışma, II. Abdülhamid döneminde Osmanlı deniz gücünün, hızla değişen tehditler karşısında nasıl bir güvenlik stratejisi geliştirdiğini, dönemin koşulları ve kısıtları ışığında ele alıyor.