Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman

Baharın ilk ıhlamur kokusuyla birlikte, unutulmuş bir söz yeniden canlanır. Zamanın ördüğü duvarlar yıkılır, yaralar tazelenir gibi olsa da, o yine gelecektir – takvimlerin değil, yüreğin çağrısına kulak vererek. Gemiler yanıp kül olsa, yollar kapansa bile, her dar kapıdan güneş gibi süzülecektir içeri. Ne baharsız bir dünyada güzellik kalır, ne de sözünden dönen bir sevda. "Biraz daha bekle," der gibi, ıhlamurlar çiçek açtığında buluşmak üzere. Çünkü bazı aşklar, mevsimlerin değil, ruhun takvimine göre yaşanır. Acı tütünler basılsa da yaralara, o yine gelecektir – çiçeklerle, sadakatle, hiç bitmeyen bir özlemle.