İffet-i Kalp

Gözlerim yaşlı, yüreğim bir kelimenin peşinde. O söz, yokluğun karanlığında kaybolmuş olanı yeniden var eden sihirli bir anahtar gibiydi. Gücünü bilirim; kör gözleri açan, dertlere derman olan, ölüme meydan okuyan o kelimeydi işte. Benim için biricikti, annesi Meryem’in dudaklarında can bulan mübarek bir armağandı. Şimdi akşam vakti, İsa’nın sözleri zihnimde yankılanıyor: “Gideceğim, ama O gelecek. Faraklit, Ahyet...” Her damla gözyaşım, o kelimenin özlemiyle akıyor.