İdiot

Dostoyevski’nin satırları, dillerin ötesinde bir etki bırakır. Gabriel García Márquez’in de itiraf ettiği gibi, kötü çeviriler bile yazarın gücünü gizleyemez. Fransızca baskılarında bile Rus romancının derinliği hissedilir; çünkü onun anlattıkları, evrensel bir dille yazılmıştır. *İdiot*, bu büyünün en çarpıcı örneklerinden biri. Saf bir ruhun, Prens Mişkin’in, çıkarcı ve karmaşık bir dünyayla karşılaşmasını anlatırken, insanın içindeki çelişkileri, iyiliğin kırılganlığını ve toplumun acımasızlığını gözler önüne serer. Dostoyevski, karakterlerinin ruhuna öyle bir ışık tutar ki, her sayfada kendinizden bir parça bulursunuz. Roman, okuru hem hüzne sürükler hem de düşündürür; çünkü gerçek ahlak, her zaman kolay anlaşılan bir kavram değildir.