İçinde Anne Geçen Şarkılar

Annesiz bir dünyada şarkılar nasıl da yabancılaşır insana. Her ezginin içinde, o sıcak sesin yankısı saklıdır sanki; her nakarat, kaybın acısını tazeler. Beyaz elleri, gülümseyen yüzüyle o, artık yalnızca anılarda yaşıyor. Bir zamanlar baş ucunda fısıldadığı ninniler, şimdi hüzünlü birer hatırlatıcıya dönüşmüş. Zeki Müren’in nağmeleri, Behiye Aksoy’un sesi, her biri annesiz kalan yüreklere ince bir sızı bırakıyor. Gece yarısı uyanıp mavi bir kuşun peşine takılmak, belki de o kayıp kokusunu yeniden bulma umuduyla. Sabah olduğunda fark etmek: Artık büyüdüğünü, raftan kendi bardağını alabildiğini. Ama o kucak, o sıcaklık hâlâ eksik. Unutmak mümkün mü? Ya da unutmak, aslında başka bir yere kaçmak mı? Rüzgârın savurduğu anılar arasında, belki de tek teselli, annenin şarkılarında saklı.