İçimizin Yıldızları

Yazmak, susuzluktan kavrulan birinin suya duyduğu özlem gibi içimde büyüyor. Dış dünyanın karmaşası, bir yumak gibi toplanıp yalnızlığımın tam ortasına bırakılıyor kâğıda döküldüğünde. Kelimelerle baş başa kalmak, kendimle yüzleşmek demek belki de. Neyse ki hâlâ "kendi kendime" diyebilenler var; düşüncelerinin derinliklerine dalan, iç sesini dinleyenler. Bu roman, o sessizliğin içinde kaybolanların, yalnızlığın ağırlığını kâğıda dökenlerin hikâyesi. Yazmak, bir kurtuluş ya da belki de en samimi yalnızlık biçimi.