İçimizdeki Şiddet

Günümüzde iletişim araçları, hızla değişen dünyada tüketim odaklı bir yarışın içinde sürekli yenileniyor. Bu teknolojik ilerleme, insanın algılarını ve yeteneklerini giderek zayıflatıyor. Görme, duyma, dokunma ve düşünme becerilerimiz, elimizdeki cihazların gölgesinde köreliyor. Kendimizi dünyayı kontrol eden birer efendi sanarken, aslında gerçeklikten uzaklaşıp, ekranların kurduğu yapay bir evrende yaşıyoruz. Düşünmek, medyanın sunduğu yüzeysel sohbetlere dönüşürken; görmek ve duymak, sadece eğlence olarak algılanıyor. Dokunmatik yüzeyler ve dijital mesajlar, insan ilişkilerini sınırlıyor, bu da yetiyor gibi görünüyor. Düşünsel ve duygusal bir yoksullaşma çağına sürükleniyoruz; duyularımızı teknolojiye teslim ederken, ekranlardan akan şiddet görüntülerine kayıtsız kalıyoruz. Savaşlar, felaketler, aile içi şiddet ve cinayetler, günlük hayatın bir parçasıymış gibi izleniyor. Ertesi gün yinelenecek olan bu.