İçimizde Bir Yer

İnsanın yüreğinde, sanki önceden biçilmiş bir köşe varmış gibi hissediyor insan; o köşe dolmadıkça eksiklik duygusu peşini bırakmıyor. Bazı günler uyanırsın, nedensiz bir huzursuzluk sarar etrafını; bazen de ansızın umutlanır, içini ılık bir sevinç kaplar. Belki de bu, içimizdeki o gizemli boşluğun sesidir. Karşılaştığımız her yüzde, her bakışta, o boşluğa uyacak bir parça arar dururuz farkında olmadan. Kim bilir, belki de ruhumuzda dolaşan bir masal kahramanı gibiyizdir; her yeni tanışmada, "Acaba bu muydu?" diye sorarız kendi kendimize. Ne aradığımızı tam olarak bilmeyiz, sadece biliriz ki bir şey eksiktir. Sonra bir gün, hayatımıza biri giriverir. Onun varlığı, sesi, gülüşü ya da yalnızca duruşu, içimizdeki o karmaşık şekle tam oturur. İlk hissettiğimiz, artık o boşluğun dolduğudur; sanki yıllardır aranan parça nihayet yerine kavuşmuştur.