İçime Gir Ama Sigaranı Söndürme

Karanlık bir odada, ani bir öfke patlamasıyla karşı karşıya kalır anlatıcı. Genç kadın, pantolonunu indirip iç çamaşırını çıkardığında, yaşananların ağırlığı daha da belirginleşir. "Gel, gir içime!" diye haykırırken, sesi öfkeyle karışık bir çaresizlik taşır. Sokaklardan kurtarıp evine aldığın kişi işte buyum ben, der gibidir. Ancak anlatıcının gözü, kadının kasıklarında, karnının altında sigara yanıklarıyla dolu tenine takılır. O an, öfke yerini tuhaf bir acıma hissine bırakır. Kadının acıyla kıvranan bedeni, soluk soluğa söyledikleriyle birlikte, yaşananların ne denli karmaşık ve yıkıcı olduğunu gözler önüne serer. Bu sahne, insanın içindeki çatışmayı, çaresizliği ve acıyı çarpıcı bir biçimde ortaya koyar.