İbrahim'e Selam

İbrahim Bey, mahallenin yoksul çocuklarına her sabah peynir ekmek aldırırdı. "Aç karnına ders dinlenmez," der, öğrencilerinin karnını doyurmadan derse başlamazdı. Bir gün müdür yardımcısı ona çıkıştı: "Disiplini bozuyorsun!" Oysa İbrahim Bey, yalnızca bir öğretmen değildi. Güreş minderinde şampiyon, cami kürsüsünde mersiye okuyan, savaş meydanında korkusuz bir askerdi. Hem komutan hem kardeşti askerlerine; geceleri ibadet eden, gündüzleri yiğitçe savaşan bir yürekti. Maaşını öğrencileriyle paylaşır, cephede arkadaşlarını asla yalnız bırakmazdı. Yoksullara yardım eli uzatır, her zorluğun üstesinden gelirdi. İbrahim Bey, mütevazı ama cesur, fedakâr ama kararlı bir adamdı.