İbnü’l Arabici Bakışla Ölüm Etiğine Prolegomena

Bu dünyada asıl mesele, bedenle değil, ruhla insan olabilmektir. Nefes alıp vermek yetmez; erdemli, olgun ve eksiksiz bir varoluşun peşinde koşmak gerekir. Peki, bu nasıl başarılır? "Ölmeden önce ölün" çağrısı, sadece bir söz değil, derin bir dönüşümün kapısını aralar. Peki, bu ölümü nasıl yaşamalı? Hangi yoldan geçmeli ki, gerçek anlamda yeniden doğabilsin insan? Ender Büyüközkara, bu sorulara Muhyiddin İbnü’l-Arabî’nin bakış açısıyla yanıt ararken, "mecazî ölüm" kavramını merkeze alır. Ahlaki mükemmelliğin, yenilenmenin ve mutluluğun izini sürerken, Aristoteles’ten Sadreddin Konevî’ye, Yunus Emre’den Michelangelo’ya uzanan bir düşünce yolculuğuna çıkarır okuru. Tasavvufun derinliklerini felsefi bir dille harmanlayan bu çalışma, ölümün sadece bir son değil, bir başlangıç olduğunu hatırlatır. Ahlakın kaynağına inerek, insanın kendi içindeki kemale nasıl ulaşabileceğini sorgular. Her satırı, hem yazarın.