Hz. Ya’kub / Fususu'l Hikem 8

İnsanın dünyevi bilgi ve makamlarla övünmesi, geçici bir aldanmadan ibarettir. Asıl kalıcı olan, ezeli ilimdir; Allah’ın kullarına, onların kabiliyetleri ölçüsünde yansımasıdır bu. Burada önemli olan, bu yansımanın bir ayna gibi olduğudur: Allah kulun içine girmez, sadece onda kendi sıfatlarını gösterir. Kulda beliren her mucize, aslında Hakk’a aittir; kulun kendinden bir şey zuhur etmez. Ne var ki insan, bu hakikati öğreten kişiyi görür ve onu Allah zanneder. Oysa gerçekte, öğreten de öğrenen de Allah’tandır. Kul, aracıyı yüceltip ona tapmaya başladığında ise farkında olmadan şirke düşer. Kenan Rifai’nin dizeleri bu ince çizgiyi şöyle hatırlatır: "Kulluk müminin en yüce ibadetidir, hizmet ise dervişin er kişide bulduğu hakikattir." Kimden öğrenirsen öğren, öğreten daima Allah’tır. Ancak O’nun Rab ismiyle seçtiği bazı kullar, bu hakikati daha açık gösterir. Unutmamak gerekir ki, görünen her güzellik O’ndandır.