Hüzünlü Tebessümler

Bazen büyümek, aklın ve yüreğin ayrı diller konuşmaya başlaması demek oluyor. Bir yanda mantığın soğuk hesapları, öte yanda duyguların sıcak dalgaları... Arada kalakalmak ise kaçınılmaz gibi görünüyor. Oysa ikisi arasında bir denge olmalıydı; beynimizin kabul ettiğini gönlümüz de benimsemeli, kalbimizin seçtiğini zihnimiz de onaylamalıydı. Ama ne yazık ki çoğu zaman bu uyum sağlanamıyor. İnsan omurgalıdır, evet, ama bu yalnızca biyolojik bir gerçek. Asıl önemli olan, içimizdeki uçsuz bucaksız boşluğu doldurabilmek. Gökyüzü kadar geniş bir yalnızlığı taşıyanın maviye meyletmesi kadar doğal ne olabilir ki? Bu kitap, iddialı olmadığı gibi, samimiyetten başka bir şey vaat etmiyor. Belki de en büyük özelliği, hatıralarla dolu olması... Anılarla örülü bir yolculuğa çıkmaya hazır mısınız?