Hüzünlü Kadınları Seviniz

Melankoli, uzun yıllar boyunca kadınlara özgü bir zaaf olarak görüldü; histeri ile birlikte anıldı, acıya dönüştü. Oysa artık biliyoruz ki asıl kırılganlık, kadını hüzne mahkum eden dış dünyada saklı. Ayşe Akaltun’un öyküleri, bu sessiz çığlığın izini sürüyor: Toplumun baskısı altında ezilen, içine kapanan, ama bir gün ansızın patlayan kadınları anlatıyor. Acının sınırına dayanan bu kadınlar, bir sabah uyanıp kendi kaderlerini çizmeye karar veriyorlar. Kimisi içine dönük bir fırtına gibi esiyor, kimisi dışarıya doğru infilak ediyor. Akaltun’un satırlarında, mırıldanırken birdenbire haykıran, suskunken bir anda devrim yapan kadınlar var. "Hüzünlü Kadınları Seviniz", aslında bir uyarı: Kadının gözyaşının ardında yatan öfkeyi görmezden gelmeyin. Çünkü sessizlik, bazen en büyük patlamanın habercisidir.