Hüzünlü Bir Ponçik Yeni Hayat

İnsanız, evet, herkesle aynı değerdeyiz belki – ama sen benim için asla "herkes" olamadın. Sıradan bir bakış atamam ki sana, bizim hikâyemize. Keşke dünya da fark etse bizi; dualar etse mutluluğumuz için, şiirler yazılsa adımıza, şarkılarda anılsak. Henüz bitmemiş günlerimiz var, tamamlanmamış anılarımız. Geriye dönüp baktığında, seninle geçen zaman ne kadar da az görünüyor. Gel, eksik kalan her şeyi birlikte dolduralım. Bize ait hikâyenin son sayfasını birlikte yazalım.