Hüznün Efendisine

Zamanın kırıldığı anlarda, içimde bir hüzün birikir. Göğsümde patlayacak bir acı hissediyorum, ama bir ses duyar gibi oluyorum. Dağa çıkıp tüm hikâyemi bir seferde anlatmak isterdim. Ancak ansızın bir yol bükümüyle nefsimi burkuyorsun. Seni ararken, dilimdeki kelimeler dökülür. Ateşin bağrını yaran kutlu bir lâle gibi, hikâyem yavaş yavaş açılır.