Hüznün Alıngan Öyküleri

Hüznün izleri, zamanın tozlu sayfalarında silinmeden kalır; ne kadar unutulmak istense de, yürekten sökülüp atılamaz. Bu kitapta, acının sessiz çığlıkları, hayata tutunmaya çalışan anılarla buluşuyor. Her satır, bir yolculuğun başlangıcı gibi: bazen bir vapurun sisli sabahında içilen çayın kokusunda, bazen gazetelerin arasına sıkışmış küçük bir haberde, bazen de dönüşü olmayan bir akşamın kızıllığında gizlenir. Erzurum’un çarşılarında dolaşan bir kız, elinde divit kalemiyle yazdığı her satırda, yüreğe dokunan bir hikâyenin parçası olur. Oysa kimse bilmez, o sarı gelin, o suna yârim, aslında bir aşkın yarım kalan ezgisidir. Acının, sevginin ve kaybın iç içe geçtiği bu öykülerde, her şey bir anıya dönüşür; bazen bir film karesi, bazen bir mektubun kenarına düşülmüş not, bazen de hiç bitmeyen bir yolculuğun ilk adımı.