Hoşça bak zâtına

Türk ve İslam kültüründe kitap, yalnızca bilginin değil, insanın da aynası sayılır. Onsuz kalmak, yalnızca inançsızlık değil, insanlıktan uzaklaşmak anlamına gelir. Yeminler kitap üzerine edilir, sözler onunla pekişir. Süleymaniye Kütüphanesi gibi hazinelerle dolu bu topraklar, ne yazık ki kitapların ateşe verildiği acı anlara da tanık olmuştur. Bursa, Ankara Savaşı’nın ardından Ulu Cami önünde yanan devlet arşivleri ve kitaplar karşısında gözyaşı dökmüştür. Aynı acı Bağdat’ta, Sivas’ta, Maraş’ta da yaşanmıştır. Okumakla kitap arasında güçlü bir bağ kurmuş olsak da, çağın gerisinde kalmışız. Okumayı okulla sınırlayıp seyirci konumuna düşmüşüz. Oysa kitap, sadece öğrenmek değil, yaşamaktır. Bu roman, kaybolan o derin okuma kültürüne bir ağıt, unutulan değerlere bir hatırlatma niteliğinde.