Hoş Bulduk Hayat

Yaşlılık, bedene dar gelen bir kostüm gibi: kolları sıkmaya başladığında fark ediyorsun ne kadar sıkı olduğunu. Attila Şenkon’un kaleminden dökülen bu hikâye, dışarıdan bakıldığında ağırbaşlı görünen bir adamın içindeki coşkunluğu anlatıyor. Tıpkı ilkokul müsamerelerinde dede rolüne sokulan çocuklar gibi, kahramanımız da yaşının getirdiği sınırlarla gençlik ateşini bir arada taşımaya çalışıyor. Acaba bu ikiliği kucaklamak, geçmişle bugünü buluşturmak yanlış mıydı? Hikâye, ünlü bir şairin ölümünden sonra çalışma masasında bulunan yayımlanmamış bir metinle başlıyor. Genç bir editör, bu satırların peşine düşerek bir dedektif gibi iz sürüyor; yazarların, yayıncıların gizli dünyasında kaybolurken edebiyatın geçmişiyle bugünü arasında bir köprü kuruyor. *Hoş Bulduk Hayat*, okuru da bu yolculuğa davet ediyor: sözcüklerin ardındaki sırları keşfetmeye, yazmanın ve yaşamanın kesiştiği o ince çizgide yürümeye.