Horozlu Çocuk

Bir zamanlar, kedilerin az, horozların ise her yerde olduğu günlerde, benim de ufacık bir horozum vardı. Boyu öyle kısaydı ki neredeyse görünmezdi. İbiği, solmuş sonbahar yaprakları gibi kızılımsıydı. Gözleri hep yarı aralık, sanki sürekli bir sır saklıyormuş gibiydi. Kanatları tüysüz, ayaklarıysa ördek ayağına benzerdi. Ötüşü de alışılmadık bir ıslık gibi çıkardı. Yine de onu başka hiçbir horozla değişmezdim. Mevsimler sırlarla dolu bir döneme denk gelmişti. Ay, tilkilerin gizemli zamanlarıydı. Günlerden bir elma günüydü; tatlı, ama içinde bilinmeyenler barındıran... Bu küçük horoz, o günlerde benim en yakın dostumdu.