Homo Ludens

İnsanı tanımlarken "düşünen" ya da "alet yapan" sıfatları yetersiz kalıyor. Peki ya "oynayan"? Johan Huizinga, *Homo Ludens*'te insanın özünü oyun kavramında arıyor. Kültürün kökeninden dine, hukuktan sanata kadar her şeyin, belirli kurallarla çizilmiş, özgür ama tutkulu bir eylemin ürünü olduğunu savunuyor. Oyun, gündelik hayatın dışında, ama onunla iç içe geçmiş bir alan; ne tamamen gerçek ne de büsbütün hayal. Zamanı ve mekanı kendi sınırlarıyla belirlerken, oyuncuyu da büyüsüne kaptırıyor. Huizinga'ya göre, insanlığın en ciddi yaratımı bile aslında bir oyunun izlerini taşıyor. Bu kitap, oyun oynayan insanın hikayesini anlatırken, kültürün derinliklerine uzanan bir yolculuğa çıkarıyor okuru.