Hızır ile Musa & Olmak ve Aramak

Zamanın kucağında savrulan insan, hem geç kalmanın hem de yetişememenin sancısını taşır. Olup biten çoktan gerçekleşmişken, biz fark edişimizle birlikte yeniden doğarız sanki. Her an, "ol!" emriyle karşı karşıya kalırız; varlık, sürekli bir oluş hali içinde kıpırdar durur. Tıpkı ana rahmindeki bebek gibi, bizi saran zaman da hem korur hem dönüştürür. Soluk alıp veren varlık, zamanla birlikte değişir, bozulur ve yeniden şekillenir. İnsan, zamanın çocuğudur; her an, yeni bir başlangıca gebedir. Bu sonsuz döngüde, olup biteni kavrayışımız hep taze, hep ilk kez gibi gelir. Zamanın karnında debelenen varlık, hem diri kalır hem de sürekli bir değişimle yüzleşir. Olmak ve aramak, insanın kaderindeki iki temel harekettir; biri bizi var eder, diğeri ise anlamın peşinde koşturur.