Hız Çağında Oyalanmak

Günümüzde imgeler sözü, görüntüler sesi gölgede bırakırken edebiyat, ya zamanın kucağına sığınmak zorunda kaldı ya da anlamını yitirerek bir bulmacaya dönüştü. Bazen de anlattığından çok anlatma biçimi ön plana çıktı, dil kendi varlığına geri çekildi. Bu durum, şiirden romana, tiyatrodan sinemaya kadar sanatın her alanında bir kapanma, bir içe dönüş yarattı. Yirminci yüzyıl sanatında derin bir ayrışmaya yol açan bu tavır, bir yanda toplumla bağ kuramayan, yalnızca uzmanların ve eleştirmenlerin ilgi gösterdiği "yüksek sanat"ı; diğer yanda ise sürekli küçümsenen popüler kültürü doğurdu. *Hız Çağında Oyalanmak*, bu ikiliği sorguluyor. "Hız", popüler sanatın; "oyalanma" ise yüksek sanatın simgesi olarak ele alınırken, sinema ile roman arasındaki ilişki göz ardı edilmeden her iki türün izleri sürülüyor. Hangi eserin kalıcı, hangisinin geçici olduğu, neyin "yüksek" neyin "popüler" sayılacağına dair tartışmalar,.