Hırs

Fatih, karanlık koridorun sonundaki ayak seslerini duyduğunda donup kaldı. Sevgi’nin –ya da ona benzeyen o şeyin– adımları gitgide yaklaşıyordu. Kadının eli, yavaşça yüzüne doğru uzandığında genç adamın boğazından yalnızca boğuk bir hırıltı döküldü. Kapıya sırtını dayadığında artık kaçacak yerinin kalmadığını anladı. Yere çökerken elleriyle yüzünü kapattı, ama buz gibi dokunuş parmaklarına değdiği an tüm bedeni sarsıldı. O an, içindeki dehşet bir çığlıkla dışarı fırladı: “Haaayyııırrrr…” Gözlerini kapattığında bile arkasında bekleyen karanlığın soluğunu ensesinde hissediyordu.