Hıristiyanlık’ta Kutsal Nesneler (Relikler)

Hz. İsa’nın izinden gidenler, inançları uğruna canlarını verdiklerinde kutsal birer aracıya dönüşmüş, onların yaşamlarındaki mucizelerin geride bıraktıklarıyla –kemik parçaları, giysiler, dokundukları eşyalar– devam ettiğine inanılmıştır. Kilise, bu kutsal kalıntılara saygı gösterilmesini resmi kararlarla benimserken, zamanla bu nesnelerin taşıdığı manevi güç, onları barındıran mekanları hac merkezlerine çevirmiştir. İnsanlar, şifa bulma umuduyla bu yerlere akın etmiş, dualarını bu kalıntıların önünde etmiştir. Orta Çağ’da her kilisenin sunaklarında bir kutsal emanet bulundurma zorunluluğu, bu nesnelerin değerini artırsa da beraberinde istismarı getirmiştir. Sahte kalıntılar türemiş, ticareti yapılmış, hatta hırsızlıkları bile kutsal bir görev gibi görülmüştür. Özellikle din adamlarının bu yasa dışı eylemlere karışması, inancın gölgesinde işlenen suçların boyutunu daha da derinleştirmiştir.