Hikemü’l-Ataiyye

İbn Ataullah el-İskenderî, tasavvuf geleneğinin en etkileyici isimlerinden biri olarak öne çıkar. *Hikemü’l-Ataiyye*, onun derin düşüncelerini ve manevi tecrübelerini özlü bir dille aktaran, yüzyıllardır ilgi gören bir eserdir. Mürşidi Ebu’l-Abbas el-Mürsî’ye ithaf edilen bu kitap, tasavvufun temel meselelerini incelikli bir üslupla ele alır. Kulluk bilincini ve dervişlik ahlakını güçlü bir anlatımla özetlemesi, eserin sûfîler arasında ayrıcalıklı bir yere sahip olmasını sağlamıştır. Yüksek edebî değeri ve hikmet dolu sözleriyle *Hikemü’l-Ataiyye*, farklı dönemlerde şerh edilmiş, çevrilmiş ve okunmaya devam etmiştir. Osmanlı’nın son dönemlerinde önemli görevler üstlenen Saffet Yetkin’in çevirisi, tasavvufî birikimi ve entelektüel derinliğiyle öne çıkar. Yetkin, medrese ilimleriyle manevi terbiyeyi harmanlayarak eseri, vefatından kısa süre önce 1950 yılında Türkçeye kazandırmıştır.