Hikemü’l Ataiyye

İbn Ataullah el-İskenderi, tasavvuf geleneğinin en etkileyici isimlerinden biri olarak öne çıkar. *Hikemü’l-Ataiyye*, onun derin bilgeliklerini özlü sözler ve mektuplarla harmanladığı, yüzyıllardır dilden dile dolaşan bir eser. Mürşidi Ebu’l-Abbas el-Mürsî’ye ithaf ettiği bu kitap, tasavvufun karmaşık konularını sade ama derin bir anlatımla ele alır. Kulluk ve dervişlik hallerini öylesine güçlü bir dille işler ki, sûfîler arasında "Namazda Kur’an’dan başka bir kitap okunsaydı, bu eser okunurdu" sözü dilden düşmez. Eser, tasavvufî hikmetleri edebî bir incelikle sunmasıyla öne çıkar. Yüzyıllar boyunca farklı dillere çevrilmiş, üzerine sayısız şerh yazılmıştır. Osmanlı’nın son dönemlerinde Meclis-i Meşâyih reisliği yapmış Saffet Yetkin’in çevirisi, tasavvufî birikimi ve entelektüel derinliğiyle öne çıkar. Yetkin, bu eseri hayatının son demlerinde, 1950 yılında tamamlamış; böylece hem ilim hem de irfan dünyasına kalıcı bir katkı sunmuştur.