Hikayeler 1

Mehmet Seyda’nın öyküleri, günümüzde giderek seyrekleşen küçük hikâye geleneğinin taze bir soluğu gibi karşımıza çıkıyor. Yazar, anlatımındaki çeşitlilikle dikkat çekiyor; her öykü, kişiler ve mekanlar üzerinden kendine özgü bir üslup geliştiriyor. "Evimin Erkeği" gibi öyküler, titiz bir gözlem gücünün ve derinlikli bir anlatımın ürünü olarak öne çıkıyor. Seyda, Türk öykücülüğünün köklü damarına sadık kalarak, okuyucuyla sağlam bir bağ kurmayı başarıyor. 1960’larda yazmaya başladığı halde eserlerini geç yayımlama fırsatı bulan yazar, özellikle Sabahattin Ali çizgisinin izlerini taşıyan, samimi ve inandırıcı bir dil kullanıyor. Öykülerinde gerçeklik duygusu öylesine güçlü ki, anlatılanlar adeta yaşamın içinden kopup gelmiş gibi hissettiriyor. Mehmet Seyda, ustalığını her satırda hissettirirken, Türk edebiyatına unutulmaz karakterler ve öyküler armağan ediyor.